Grzegorz Proksa urodził się 23 listopada 1984 roku w Mysłowicach. Naukę rozpoczął w Szkole Podstawowej im. Jerzego Chromika Nr 16 (Kosztowy). Od dzieciństwa fascynował się sportem przede wszystkim boksem i kolarstwem. Jego ulubionymi sportowcami byli, pięściarz Mistrz Świata WBO wagi średniej Chris Eubank oraz kolarz światowej sławy Miguel Indurain. W wieku 15 lat zapisał się do bokserskiej szkółki Victoria Jaworzno prowadzonej przez Roberta Kopytka i od razu zakochał się w tym sporcie. Zdał pomyślnie egzamin do szkoły średniej i dostał się do Technikum Energetycznego PKE S.A. Przy Elektrowni Jaworzno III. W 2001 roku zdobył tytuł Mistrza Polski juniorów w wadze lekkiej. W 2003 roku zdobył tytuł Młodzieżowego Mistrza Polski w wadze lekkopółśredniej oraz tytuł Młodzieżowego V-CE Mistrza Europy także tej wagi. W Kwietniu ożenił się z Joanną, która we wrześniu urodziła mu córeczkę Julię. W roku 2004 zdobył tytuł Młodzieżowego Mistrza Polski wagi półśredniej i nagrodę najlepszego zawodnika tejże imprezy. We wrześniu zdobył również tytuł Mistrza Polski w gronie seniorów. W grudniu podpisał zawodowy kontrakt z promotorem Krzysztofem Zbarskim. Jego trenerem został węgierski szkoleniowiec Laszlo Veres (trener Mistrza Świata WBF Mihaly Kotaya). W marcu udanie zadebiutował na ringu w Las Vegas wygrywając w pierwszym starciu.

3 marca 2006 roku Grzegorz Proksa (Polish Boxing Promotion) wywalczył w Borough Hall w angielskim Hartlepool wakujące tytuły młodzieżowego mistrza świata organizacji WBC i IBF w wadze średniej, po zwycięstwie nad Belgiem Kennethem van Eesvelde przez techniczny nokaut w siódmej rundzie. Bezpośrednią przyczyną przerwania walki było pogłębiające się głębokie pęknięcie lewego łuku brwiowego Kennetha.

13 października 2006 roku Proksa obronił tytuły młodzieżowego mistrza świata federacji WBC i IBF w wadze średniej. Polak pokonał na punkty (100:89, 99:92, 100:89) Argentyńczyka Ignacio Fragę.

15 grudnia 2006 'Super G' w londyńskim Town Hall zdecydowanie pokonał na punkty Stevena Conwaya.

Była to 9 walka i jednocześnie dziewiąte zwycięstwo Polaka na zawodowym ringu. 21-lipca Proksa pokonał Rumuna Vitalija Banivura, zwyciężając po raz 11 na zawodowym ringu. Była to druga udana oborna pasów mlodzieżowych WBC i IBF.

Na poczatku roku 2008 Super G odnotował 13 zwycięstwo pokonując przez nokaut Jairo Alvareza. Ten sukces okupił jednak kontuzją, która wyłaczyła go z boksu na 7 miesięcy. W powrocie między liny odniósł zwycięstwo nad rumuńskim pięściarzem: Macoveiem. W międzyczasie, w lipcu 2008 roku Proksa zwakował swoje pasy młodzieżowe. Ciężki rok Polak zamknął zwycięstwem w Anglii nad Tazem Jonesem.

2009 rok stał po znakiem uzyskania prawa do walki z Jamie Moorem, ówczesnym Mistrzem Europy. Jednak mimo, oferty przekazania całego honorarium dla Anglika, ten skutecznie unikał pojedynku z Super G. Również mistrz Unii Europejskiej Affif Belghecham nie palił się do starcia z polskim zawodnikiem. Pozostało więc jedynie piąć się w oficjalnych rankingach i czekać na przynanie pozycji oficjalnego pretendenta. Taka taktyka zaowocowała tym, że licznik zwycięstw Proksy pokazywał w grudniu 2009 liczbę 18. Warto dodać, iż w sierpniu promotorem Proksy został Barry Hearn.

Początek nowego roku przyniósł znakomitą wiadomość dla obozu Proksy, bowiem dotychczasowy mistrz EBU-EU zwakował pas i przed Grzegorzem otwarła się w końcu szansa na jego zdobycie. Dokonał tego pokonując w lutym Tyana Bootha i udanie obronił pas w kwietniu 2011 roku, na bardzo goracym terenie w Madrycie pokonując lokalnego matadora Pablo Navascuesa.

Ta walka wywindowała Grzegorza wysoko w rankingu europejskim, dzięki czemu uzyskał pozycję oficjalnego pretendenta do walki o pas Mistrza Starego Kontynentu. Jego rywalem został były mistrz świata: Sebastian Sylvester. 1 października 2011 roku Grzegorz Proksa wręcz zdeklasował Niemca, który poddał walkę po trzeciej rundzie. Tym samym Super G mógł świetować największy sukces w swojej karierze. Było to 26 zwycięstwo Polaka.